Swinton elindeki kadehiyle kürsüye çıkıyor. Ve tarihi cümleler dökülüyor bir bir ağzından... "Dünya tarihinin şu anına dek, Amerika'da özgür bağımsız basın diye bir şey olmamıştır. Bunu siz de biliyorsunuz biz de..." diye başlıyor sözlerine; "Hiçbiriniz düşündüklerinizi olduğu gibi yazmaya cesaret edemezsiniz. Bunu yapmaya kalktığınızda yazdıklarınızın önceden basılmayacağını bilirsiniz çünkü: Çalıştığım gazete bana düşüncelerimi özgürce yazmam için değil, tersine yazmamam için bir ücret ödüyor. İçinizde benzer biçimde benzer ücret alan başkaları da vardır. Düşüncelerini açıkça yazacak kadar salak olan herhangi biri, sokakta başka bir iş arıyor olacaktır.
Çalıştığım gazetemin herhangi bir sayısında düşüncelerimi apaçık yazmaya izin verseydim, 24 saat dolmadan işimden atılırdım. Gazetecilerin işi; gerçeği yok etmek, düpedüz yalan söylemek, saptırmak, kötülemek, servet sahiplerine ve iktidara dalkavukluk etmek, kendi gündelik ekmeği uğruna yurdunu ve soyunu satmaktır. Bunu siz de biliyorsunuz, ben de… Öyleyse şimdi burada "bağımsız özgür basının" (!) "şerefine" (!) kadeh kaldırmak saçmalığı da nereden çıktı? Bizler, sahnenin arkasındaki zengin adamların ve emperyalistlerin oyuncakları, kullarıyız.
Bizler ipleri çekilince zıplayan oyuncak kuklalarız... Onlar ipleri çekiyorlar ve biz dans ediyoruz. Yeteneklerimiz, olanaklarımız ve yaşamlarımız, hepsi başkalarının malı. "Bizler entelektüel fahişeleriz."
Not:
Swinton toplantıyı şaşkın bakışlar arasında terk etti.. Gazeteden istifa etti ve kimseden para almaksızın "John Swinton's paper" diye tek yapraklı bir gazete çıkartmaya başladı.
Sonuç!
Evet, dün olduğu gibi bugünde bilhassa gerçeği yok etmek, düpedüz yalan söylemek, saptırmak, kötülemek, servet sahiplerine ve iktidara dalkavukluk etmek, kendi gündelik ekmeği uğruna yurdunu ve soyunu satmak isteyenler köşebaşlarını tutmuş...
Dün olduğu gibi bugünde, sahnenin arkasındaki zengin adamların ve emperyalistlerin oyuncakları, kulları kuklaları elpençe verilen emirleri bekliyorlar... ve her zaman olacaklardır...
FAİLİ MEÇHULLER MEÇHUL KALMASIN
Ağrı Dağı'nın deniz seviyesinden 4 bin 500 metre yükseklikten itibaren kendini gösteren şapka buzulları, küresel ısınma nedeniyle eriyor. Bu erime nedeniyle zirveye yakın yerlerde buzul dereler oluştu
İstanbul Deniz Kara Büfeciler Esnaf Odası 3 Eylül C.tesi akşamı Beyoğlu Öğretmenler Odasında iftar yemeği verdi. 300-400 kişilik salonun tümüyle dolduğu hatta taştığı salonda yüzyıllar öncesinden gelen Ahilik (1) geleneğinin burada halen yaşadığına tanıklık ettik.
Çapan, daha sonra şunları söyledi: “Esas Türkiye’nin sorunu şuydu; birincisi siyasi parti kanunu değişmeliydi. İkincisi de seçim sisteminde barajın çok yüksek olduğu herkesçe kabul edilen bir şeydir. 
Günlerdir Başbakan Erdoğan’ın Diyarbakır’a gidişi merak konusu oldu. Bu konuda pek çok görüşler ortaya atıldı, şunu mu konuşacak, bunumu konuşacak denildi.
Tatlıses duyarlı bir vatandaş olarak bu ülkenin menfaatine bir çok başarılı projeye imza attıklarını, fakat buna rağmen yeterince korunmadıklarını, bir çok kez saldırı ve oyunlarla karşı karşıya kaldıklarını dile getirdiler…
Bire bir adeta 24 saat toplumun ve olayların içinde olmak aynı zamanda bir turnosol kağıdı görevi yapmanızı da beraberinde getiriyor. Yıllardır toplumun içinde yaptığımız çalışmalarda teşekkür yazılarımıza dikkat edenler görecektir ki ağa-paşa diye ortaya çıkanlar, çok büyük başkan vb. gözüken yada bilinenlerin büyük bir çoğunluğunun 
Kars Ardahan Iğdır Derneği’nin ehil ellerde olmadığını düşünüyorum… Yaklaşık 2 yıldır devam eden Demokratik Açılım Projesi Güneydoğu ve Doğu bölgemizde tamamen STK’lar tarafından yürütülürken, Kars Ardahan Iğdır Derneği’nin binlerce bölge insanının yaşadığı Beykoz’da bu anlamda hiçbir faaliyetinin olmaması büyük bir eksikliktir.
İktidarları döneminde ve öncesinde olan tüm hizmetleri rakamlarla ortaya koydular. Türkiye her alanda hızla bir değişim ve dönüşüm, ilerleme ve gelişme durumu yaşarken, muhalefet hala halkı kandırmanın peşinde diye görüş belirttiler.
