Aile ve İnsan....

Aile ve İnsan....AİLE OLMAZSA İNSAN OLMAZ... Aile ortamında anne sütü eşliğinde aşılanan bir iman yoksa eğitimle gelen inanç daha güçlü bir eğitimle de gider.
Bu haber 2018-04-23 03:05:34 eklenmiş ve 1298 kez görüntülenmiştir.

AİLE OLMAZSA İNSAN OLMAZ...

 

Dünyada yaşanan sıkıntıların temelinde insan vardır. İnsanın insan olması ise aileden başlar. Aile yoksa insanda yoktur. Son birkaç yüzyıldır dünya ve insanlık düşürülürken vahşi-soykırımcı kapitalizmin, küresel katil firmaların-siyonizmin  ana hedefi hep aile ve aile kurumunu yok etmeye yönelik olmuştur. Bu da günümüzdeki basit zır cahil kendine insana saygısı olmayan düşürülmüş, din ve maneviyatı bitirilmiş  5 para etmez çöp insan tipini ortaya çıkarmıştır. (Editör)

 

Aile ve İnsan....

Aile, ana rahminden sonra insanın kişiliğinin oluştuğu en sağlam kaledir. Bir bakıma aile toplumun ana rahmidir. İnsan burada edindiği kişiliğini sonraki aşamalarda geliştirir sadece. Eğer aile olmasa insanın sağlam bir kişiliğinin olması da son derece güçtür. Her rüzgarın önünde sürüklenen bir kuru yaprak gibi oradan oraya sürüklenir, savrulur insan.

Vahdettin İnce / Yazar

 

Modernizmin en büyük kötülüklerinden biri aile kurumunu zayıflatmış, donanımsız bırakmış olmasıdır. Çekirdek aile diye idealize edilen yapı aracılığıyla nesilleri korunaksız bırakmasıdır. Anne babanın formel eğitimden geçmiş olmalarının aile ortamında nesillerin korunmasına yeterli olacağı gibi bir algıyı egemen kılarak nesiller arası tecrübe aktarımı gibi hayati bir olguyu da ortadan kaldırmıştır. Bir veya iki çocuklu çekirdek ailelerle birlik-te nesiller dayısız, amcasız, teyzesiz, halasız büyüyor. Dayı, amca, hala, teyze nedir bilmiyorlar. Dede ve nineyi ise çizgi filmlerde görüyorlar. Çünkü gerçekleri, huzur evleri köşelerinde hasretle onların yollarını gözlüyor. Büyüklerinin kişisel tecrübelerinden yoksun kalıyorlar doğal olarak. Anne babanın çalışıyor olduğunu da hesap ettiğiniz zaman toplumun ana rahmi ailenin çoraklaştığı apaçık görülür. Her nesil bir önceki neslin tecrübesine, desteğine, sözlü ve ameli telkinine muhtaçtır oysa. Bu ihtiyaç salt üretim araçlarının kullanımı ile ilgili değildir, adab-i muaşeretten tutun dini anlayışa kadar her konuda vazgeçilmezdir.

 

“Qot, ber qot”

 

Rahmetli dedem sofraya oturduğu zaman beni ve benimle yaşıt amcamın oğlunu yanına oturtur, parmakları arasında iyice sıkıştırdığı ekmek ve çökelekten ibaret lokmaları bize yedirirdi ve “Qot, ber qot” diye de iltifat ederdi. “Lokma ve lokmayı karşılayan” anlamında. O sözleri çökelek ekmeğin lezzetine nasıl bir lezzet katıyorduysa, hala unutamıyorum. Dedemin böyle yalın ve akılda kalan sözleri çoktu. Kendisi okuma yazma bilmezdi. Yani modern ve klasik anlamda formel bir eğitim görmemişti ama Osmanlı’nın son dönemini, I. Dünya Savaşı’nı görmüştü. Ermenilerle bir arada yaşamış. Sonra I. Dünya Savaşı şartlarında Kürt milislerden oluşan Hamidiye Alaylarının bir neferi olarak Ermenilere ve Ruslara karşı savaşmış, Ruslara esir düşüp Van’dan Ağrı’ya, oradan da öteye, Kars-Sarıkamış dolaylarına götürülmüş, bir esir olarak yol yapımında çalıştırılmış, ardından serbest kalmıştı.

 

Kısacası güngörmüş biriydi. O süreçlerde gördüklerini, yaşadıklarını son derece hikmetli bir dille anlatırdı. Meğer bununla hissettirme-den, belki de kendisi de çok da tasarlamadan bizim kişiliğimizi oluşturuyormuş. Azeri lehçesini andıran az biraz Türkçesi vardı. Aklında birkaç Erme-nice ve Rusça kelime de kalmıştı. Zaman zaman kullanırdı bu dil bilgisini, anlattığı hikâyelerin veya anekdotların akışı içinde. Bitlis’in Norşin ilçesinde ikamet eden Nakşibendi şeyhinin, bizim evdeki ismiyle “Mala Seyda”nın müridiydi. Onlardan naklen “ Xwedê Heq e Pêxember ber heq e” derdi. “Allah haktır, Peygamber de hakkı alandır” yani. Bu sözü söyledikçe ben onun “Qot ber qot” ifadesiyle ilişki kurardım. Allah bir gıda gibi hak din İslam’ı sunuyor, Peygamber de onu alıyor ve tabii biz ümmetini de bununla besliyordu. En az çökelek-ekmek lokmasının lezzeti kadar insanın içine işleyen sıcak, sımsıcak bir terbiye yolu. Bu sözler adeta anne sütüyle birlikte bize zerk edilen tohumlar mesabesindeydi. Kemiklerin içindeki ilik kadar etkili ve tayin edici olduklarını sonradan anladım. Ailede yediğimiz lokma gibi hak da gayet yalın bir şekilde sindirilirdi. O arif insan irfandan bir kale gibi örmüş aileyi meğer. Bu küçücük ama vücudu ayakta tutan iskelet kadar sağlam kale sonrasında gördüğü bütün badireleri atlattı. Ne rüzgarları, selleri, fırtınaları, kasırgaları, depremleri hasarsız savuşturdu.

 

İdeolojik sağanak

 

Aslında ben dedemin ve tabii diğer büyüklerimin aile ortamında teoriden uzak fiili olarak işledikleri terbiye ile kalmadım. Formel eğitim de aldım.

 

Bununla paralel olarak gündemdeki akımlardan etkilendim. Belli süreçlerde ortaya çıkan bu akımlardan benimsediklerim oldu. Tabiattaki mevsimler gibi insanın düşünsel hayatını da etkileyen mevsimler vardır.

 

Bazısı kara kış kadar yıpratıcı ve sarsıcı olur. İşte bu süreçlerden her geçtiğimde yanımda, gönlümde, aklımda sadece dedemin “Xwedê heq e Pêxember ber heq e” diyerek maddi ve manevi varlığımın kalesi sıcak aile ortamında telkin ettiği hakikati gördüm. Süreçlerle birlikte gelenler yeni süreçlerle birlikte uçup gitmişti. Mesela çevremi düşünsel anlamda algılamaya başladığım ilk gençlik yıllarında komünizm-sosyalizm revaçtaydı. Ortalığı adeta kasıp kavuruyordu. Sağ-sol rüzgarları esiyordu ülkenin genelinde.

 

70’li yılların sonu ile 80’li yılların başı aralığında bir ara Van’ın Muradiye ilçesinde Müftülükte çalıştım. 1976 Çaldıran depreminden sonra terk edilmiş devlete ait bir lojmanda kalıyordum. Üst katlarda galiba nüfus müdürlüğünde çalışan birileri daha kalıyordu. Hepimiz bekardık. Akşamları oturur fikir tartışması yapardık. Solcuydular. Her akşam sol literatürün ne kadar kav-ramı varsa üstüme boca ediyorlardı. Resmen bunalıyordum. Bu halimi bir dostuma açtım, o da bir gün Van’dan bana tuğla kadar kalın bir kitap getirdi: İslam Ekonomi Doktrini. Ekonomiden hiç hazzetmediğim halde kitabı adeta içtim. Marksist arkadaşlarımın canına okuyacaktım. Bir gün oturup sohbet ediyorduk gene. Konunun Marksist ekonomiye, sınıf çelişkisine, alt yapı, üst yapı sorununa, proleterya diktatörlüğüne gelmesini kolluyordum. O zaman araya dalacak ve İslam’ın bu bağlamdaki önerilerini anlatacaktım. Olmadı. Adamlar, hakkında en ufak bir bilgim olmayan “ATÜT” (Asya Tipi Üretim Tarzı) diye bir mevzu açtılar. Bu ideolojik sağanak teenniyle düşünmeme fırsat vermiyordu.

 

Geçti gitti. “Xwedê heq e pêxember ber heq e” kalesinden tek bir tuğla düşüremeden hem de.

 

Yel kayadan ne aparır

 

Bu süreçler ülkede her 10 yılda bir darbe yapılması, her 10 yılda bir ekonomik kriz çıkarılması gibi belli bir periyot dahilinde devam edip durdu. Şimdi bu ideolojik süreçleri anlatmaya kalksam Türkiye tarihi kadar yol olur.

 

Galiba 90’lı yıllardı. İstanbul’da bir arkadaşın evinde oturmuş sohbet ediyorduk birkaç arkadaş. Üniversitede hoca olan bir arkadaşımız hermeneutik diye bir şeyden bahsediyordu. Kur’an’ın anlaşılmasında kullanılması gereken veya kullanılan bir yöntem olarak önemini vurguluyordu. Geçmişte bir veya birkaç İslam alimi tarafından kullanılmış da bugünlerde ihmal edilmiş, dolayısıyla yeniden ihya edilmesi gereken bir tefsir metodu sandım. Kim bilir belki de dirayet tefsir metodunun veya rivayet tefsir metodunun yeni adıdır diye düşündüm. Herkes can kulağıyla dinliyordu. Doğrusunu isterseniz ben ilk kez duyuyordum böyle bir kavramı. Bir ara kendimi tutamadım “Hermeneutik ne demek?” diye sordum. Benim ironi yaptığımı düşünerek “Fizilal mütercimi hermeneutikin ne olduğunu bilmez mi” diye karşılık verdi. Mutlaka bilinmesi gereken bir şeydi ona göre... Bir insan “Fizilal” çeviriyorsa onu elbette bilirdi. Baktım olacağı yok, yanımda oturan ve bu tür konulara meraklı olduğunu bildiğim dostuma “Vallahi bilmiyorum, şunu bana bir özetlesene” dedim. Sağ olsun özetledi. Bu kadar etkin ve bu kadar gerekli bir şeyi bilmemenin mahcubiyeti içinde ayrıldım oradan.

 

İlk işim şu hermeneutik denilen konuyla ilgili yazılan kitapları alıp okumak oldu. Artık bir sohbet ortamında mahcup olmayacaktım. Nitekim bir gün bir sohbet ortamında konuyla ilgili engin bilgilerimi kullanacak oldum. Hayret! Hiç ilgi uyandırmadı kimsede. Bir arkadaş acıyan gözlerle bana baktı ve “Üstad, sen hala orada mısın?!”deyiverdi, “Şu anda milletin ilgilendiği konu agnostizmdir” diye ekledi. Başımdan aşağı soğuk sular dökülmüş gibi oldum. Yok, ben bu cehaletten kurtulamayacaktım! Şimdi günlerimi, aylarımı agnostizmi öğrenmeye mi harcayacaktım? Tabii ortamlardan kopmamak için o konuda da bir şeyler öğrenmek şart olmuştu. Ama bu sefer hermeneutik sürecindeki gibi geç kalmamak için acele ettim. Ne yazık ki bu konuda da kendimi gösterme fırsatını bulamadım, çünkü bu süreç hermeneutik süreci kadar dayanamamış ve nisyana terk edilmişti. Geçenlerde bir dostum deizm hakkında ne düşündüğümü sordu. Bugünlerde gençler arasında bayağı yaygınmış, hatta İmam Hatipli gençlerden bile bu akıma meyledenler varmış. Ülke deizmle yatıp kalkıyormuş. Diyanet İşleri Başkanı açıklama yapmış, Cumhurbaşkanı, Milli Eğitim Bakanı’na “Neler oluyor?” diye soruyormuş. Yarım asrı geçkin ömrümün tutulduğu bu hezeyan mesabesindeki sa-ğanakları ve “Xwedê heq e pêxember ber heq e” kalesini düşündüm. Bıyık altında gülümseyerek “Aileye bakın, dedim, orası sağlam ise geçip gider.”

 

Azeriler böyle durumlar için “Yel kayadan ne aparır” derler.

 

İslam alimleri de aile ortamında tecrübi telkin ile kazandırılan imanın sağlamlığını, sarsılmazlığını vurgulamak için “koca-karı imanı”na işaret etmişler. Çünkü aile ortamında anne sütü eşliğinde aşılanan bir iman yoksa eğitimle gelen inanç daha güçlü bir eğitimle de gider.

 

@vahdettinince

 

 

 

 DEİZM ATEİZME GÖTÜREN BİR TUZAKTIR...

 DİYANET SON GÜNLERİN TARTIŞMA KONUSUYLA İLGİLİ UYARDI: ATEİZME GÖTÜRÜR

Diyanet İşleri Başkanı'ndan Deizm Uyarısı: Ateizme Giden Bir Tuzaktır

 

Diyanet İşleri Başkanı Prof. Dr. Ali Erbaş, son günlerin tartışma konusu Deizm konusunda uyararak "Bu bir tuzaktır. Ateizme giden bir yoldur" dedi.

 

Diyanet İşleri Başkanı Prof. Dr. Ali Erbaş, peygamberi inkar eden, kenarda duran ve hiçbir şeye karışmayan bir Tanrı anlayışının İslam'la ilgisi olmadığını belirterek, "Bu bir tuzaktır. Bu ateizme giden bir yoldur. Bunun propagandasını da yapmak isteyenlere de fırsat vermeyin" dedi.

 

"ÇOCUKLARIN ELİNDEN KİTAP, KALEM DÜŞMESİN" UYARISI YAPTI

 

Diyanet İşleri Başkanı, Denizli'de görev yapan din görevlileriyle bir araya geldi. Pamukkale Üniversitesi Kongre ve Kültür Merkezinde gerçekleştirilen programda konuşan Erbaş, Diyanet'in 150 bin din görevlisiyle hem yurt içinde hem yurt dışında dini mübini İslam'a hizmet ettiğini söyledi. Her bir din görevlisinin hem caminin içinde hem cami dışında yürüteceği hizmetin önemine işaret eden Erbaş, kürsüde ders anlatmaktan çıkan hocanın, mahalleyi, esnafı dolaşarak, dini mübini İslam'ı anlatması gerektiğini savundu. İlk inen vahyin ilim, hikmet ve irfanla ilgili olduğunu ifade eden Başkan Erbaş, bu medeniyetin insanlarının, çocuklarının elinden kitap, kalem düşmemesi gerektiğini kaydetti.

 

 

"NEFRET ETTİRMEDEN SEVDİREREK ÖĞRETMELİYİZ"

Başkan Erbaş ikinci gelen vahiyde 'kalk ve uyar' emrinin olduğuna işaret ederek, "Okumak, ilim, irfan, kitap ve bunların ulaştırılması, kalkacağız, inzar edeceğiz, uyaracağız. Sadece mahallemiz, köyümüz, şehrimiz değil, bütün dünya bizden bunu bekliyor. İnsanları yeterince aydınlatma noktasında vazifenin yeterince yapılıp yapılmadığının muhasebesinin yapılması gerekiyor. Kendimizi hesaba çekelim, çocuklarımız, gençlerimiz ne durumda? Onlara yeterince sahip çıkabiliyor muyuz, onlara dini mübini İslam'ı zorlaştırmadan kolaylaştırarak, nefret ettirmeden sevdirerek öğretebiliyor muyuz? Yoksa hesabımız ağır olur" diye konuştu.

 

 

KİM PEYGAMBERİ, VAHYİ İNKAR EDER DE HALA MÜSLÜMAN KALIR?

 

 

Peygamberi inkar eden, kenarda duran ve hiçbir şeye karışmayan bir Tanrı anlayışının İslam'la ilgisi olmadığının altını çizen Erbaş, şöyle konuştu: "Peygamberi inkar ettiğinizde beraberinde kitabı, ahireti de inkar etmiş oluyorsunuz. Yani kendiliğinden olan bir Tanrı anlayışı, onun dışında her şeyi inkar etmiş oluyorsunuz. Bu bir tuzaktır. Bu ateizme giden bir yoldur. Bunu propagandasını da yapmak isteyenlere de fırsat vermeyin. Birileri de bakınız bize şöyle yaptınız böyle yaptınız milletin çocukları bundan oluyor diye planlı bir propaganda yapıyorlar. Bunlara da aldırmayın. Bu da dini istismardır. Din istismarını en uç noktalarından birisidir. Bir de imam hatipteki bizim yavrularımıza iftira ediyorlar. Kim peygamberi, vahyi inkar eder de hala Müslüman kalır, böyle bir şey olur mu? Sizler bu tür propagandaları sakın pirim vermeyin. Peygamberlerin varisleri olarak bizler onların omuzlarımıza bıraktığı emaneti en güzel bir şekilde taşıyacağız. İhlas ve samimiyet, aşk ve heyecan bizim olmazsa olmazımız. Bizler yorgunluğu yormalıyız. Eğer biz yorgunluğu yorarsak o zaman gençlerimize, çocuklarımıza, herkese daha çok hizmet etmiş oluruz. Bizim yürüyüşümüz, oturmamız, kalmamız, bakışımız, üslubumuz sözlerimizden daha etkili, bunu hiçbir zaman aklımızdan çıkarmamalıyız. Bizi örnek alacak insanlar."

ETİKETLER : Aile ve İnsan....AİLE OLMAZSA İNSAN OLMAZ...
Yorumlar
Adınız :
E-Mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik :
Değiştir  
Toplam 0 yorum. Tüm yorumları okumak için tıklayın.
Diğer DİN KÖŞESİ haberleri
http://www.dogukultur.com  Doğu Haber-Doğu Medya-Doğu Kültür Gazetesi
© Copyright 2013 Doğu Medya, Doğu Kültür, Doğu Haber, Doğu Kültür M. Tüm hakları saklıdır. Dkm Medya
DKM MEDYA GROUP -1
STK-DERNEKLER
FİRMALAR-İŞ DÜNYASI
STK-İŞ DÜNYASI MESAJLAR
DKM MEDYA GROUP-2
TÜRKİYE-BÖLGE, FİRMALAR- İŞ DÜNYASI
DOĞU KÜLTÜR MEDYA
SERHAT HABERLER
BAĞLANTILARIMIZ
STK-İŞ DÜNYASI MESAJLAR
STK-DERNEKLER
FİRMALAR-İŞ DÜNYASI
DOĞU KÜLTÜR MEDYA